STOPNIOWALNOŚĆ CECHY

O   pewnego rodzaju stopniowalności tej ce­chy („być współmałżonkiem w sensie obycza­jowym”) świadczą występujące w języku po­tocznym określenia w odniesieniu do par współżyjących ze sobą lub związków łączących osobników w pary (np. konkubinat). Wspo­mniane związki mogą uzyskiwać niekiedy pew­ne sankcje prawne (np. konkubinat w Rzymie — patrz: S. Ossowski, op. cit.). W każdym razie idzie o to, że ludzi nie zwią­zanych aktem małżeństwa z punktu widzenia prawnego lub religijnego traktuje się jako lu­dzi w jakiś sposób tego rodzaju aktem związa­nych — mając na uwadze ich wzajemne wzglę ­dem siebie zachowania. Badania historyczne i międzykulturowe wykazały zmienność form małżeństwa przy zasadniczej niezmienności jego podstawowych funkcji.