Zaufanie mimice

Ludzie więc najbardziej ufają mimice twarzy, a najmniej słowom. Może to wynikać stąd, że kanał werbalny jest najbardziej kontrolowany i sterowany świadomie przez nadawcę. Kanały niewerbalne są przypuszczalnie mniej kontrolowane i dlatego odzwierciedlają w sposób bardziej bezpośredni głębsze, prawdziwe uczucia i postawy osoby. Dlatego w przypadku niespójnych komunikatów, kiedy na przykład słowami wyrażamy sympatię, a pozostałymi niechęć, to ta ostatnia jest bardziej wiarygodna. Komunikowanie, aby przebiegało bez zakłóceń, musi uwzględniać szereg reguł interpersonalnych, odnoszących się do utrzymania ewentualnego pogłębienia kontaktu oraz co do organizacji wypowiadanego tekstu. Do pierwszej zaliczamy zrozumiałość i poprawność gramatyczną wypowiedzi, spójność, ekonomiczność (unikanie powtórzeń, słów „pustych”, dużych przerw w mówieniu, zająknięć), ekspresyjność (wyrażanie swojego stosunku emocjonalnego do wypowiadanych zagadnień, unikanie określeń wulgarnych i zbyt ostrych).