Każda gra zawiera w sobie stosunek symbiotyczny i rozpoczyna się obniżeniem wartości partnera. Gracz W przedstawia się jako Wybawca: „Pozwól, że się zatroszczę o ciebie” i nie zwraca uwagi na uczucia i potrzeby swojego Ja – Dziecko. Gracz I obniża zarówno zdolność swojego Ja – Dorosły do samodzielnego rozwiązywania problemów, jak i gotowość swojego Ja – Rodzic do troszczenia się o siebie, przekazując partnerowi komunikat typu „Troszcz się o mnie”. Każdy gracz reaguje na tę sytuację nie zwracając uwagi na to, jak on i inni czują się. Każdy zajmuje się tylko tym, co dzieje się w nim samym. Obniżenie wartości może nastąpić wtedy, gdy Dorosły unika myślenia i nie dostrzega rzeczywistych potrzeb i uczuć dziecka. Deprecjonowanie jest więc wyrazem kontaminacji lub wyłączenia stanów JA. Ten, który obniża wartość drugiego, wierzy w to, że jego sąd o drugim człowieku dotyczący jego zachowania i odczuwania ma większe znaczenie, niż jego rzeczywiste zachowanie się. Każdy człowiek może zrezygnować z obniżania wartości innych i uniknąć prowadzenia gier psychologicznych, gdy uzna potrzeby i uczucia własnego JA – Dziecko i wybierze odpowiednio rozsądne możliwości w celu zaspokojenia tych potrzeb.
Related Posts
Subiektywne doświadczenia uczuciowe
Mówiąc o postawach jako śladach doznanych uczuć, należy wziąć pod uwagę, że pozostałość ta jest nie tylko sumą subiektywnych doświadczeń…
Ocena źródła przekazu
Chociaż ocena źródła przekazu perswazyjnego, podobnie jak każda inna ocena, może być umiejscowiona na skali posiadającej biegun dodatni i ujemny,…
Przywódca grupy
Członek grupy, który zainicjowałby interakcje pełniące wszystkie trzy funkcje, mógłby zostać najlepszym kierownikiem, a nawet przywódcą grupy. Kurt Lewin przeprowadził typologie…