Każda gra zawiera w sobie stosunek symbiotyczny i rozpoczyna się obniżeniem wartości partnera. Gracz W przedstawia się jako Wybawca: „Pozwól, że się zatroszczę o ciebie” i nie zwraca uwagi na uczucia i potrzeby swojego Ja – Dziecko. Gracz I obniża zarówno zdolność swojego Ja – Dorosły do samodzielnego rozwiązywania problemów, jak i gotowość swojego Ja – Rodzic do troszczenia się o siebie, przekazując partnerowi komunikat typu „Troszcz się o mnie”. Każdy gracz reaguje na tę sytuację nie zwracając uwagi na to, jak on i inni czują się. Każdy zajmuje się tylko tym, co dzieje się w nim samym. Obniżenie wartości może nastąpić wtedy, gdy Dorosły unika myślenia i nie dostrzega rzeczywistych potrzeb i uczuć dziecka. Deprecjonowanie jest więc wyrazem kontaminacji lub wyłączenia stanów JA. Ten, który obniża wartość drugiego, wierzy w to, że jego sąd o drugim człowieku dotyczący jego zachowania i odczuwania ma większe znaczenie, niż jego rzeczywiste zachowanie się. Każdy człowiek może zrezygnować z obniżania wartości innych i uniknąć prowadzenia gier psychologicznych, gdy uzna potrzeby i uczucia własnego JA – Dziecko i wybierze odpowiednio rozsądne możliwości w celu zaspokojenia tych potrzeb.
Related Posts
Poczucie wyższości
Nasuwa się pytanie, dlaczego w tej grze Wada chce mieć poczucie wyższości? Być może dlatego, że chce ukryć wątpliwości, co…
Diagnoza społeczna
Można również stosować diagnozę społeczną, historyczną lub fenomenologiczną. Pierwsza polega na analizie układów międzyosobowych, np. w jaki sposób dana osoba…
Forma przynależności
Z jakąkolwiek więc formą przynależności obiektów mamy do czynienia, postawy jednostki wobec przedmiotów, które zalicza do wspólnej klasy są na…