Gra nie musi wiązać się z przyjemnością czy też „frajdą”. Fakt, że gry i zabawy bywają poważne i takie też mogą mieć skutki, znany jest głównie antropologom. Przeważająca część aktywności społecznej sprowadza się do uczestniczenia w grach, ale nie musi to oznaczać, iż jest to „zabawne” lub że partnerzy nie są zaangażowani we wzajemne stosunki, na przykład granie w piłkę nożną i inne „gry” sportowe nie zawsze jest zabawne, a gracze często są w niej „zawzięci”. Gry tego typu oraz giy hazardowe i inne formy „zabawy”, często są traktowane bardzo poważnie, a czasem w konsekwencji są dla uczestnika zgubne. Podstawową właściwością gry ludzkiej nie jest to, że emocje są w niej udawane, lecz że podlegająregulacji.
Related Posts
Przywódca grupy
Członek grupy, który zainicjowałby interakcje pełniące wszystkie trzy funkcje, mógłby zostać najlepszym kierownikiem, a nawet przywódcą grupy. Kurt Lewin przeprowadził typologie…
Zaufanie mimice
Ludzie więc najbardziej ufają mimice twarzy, a najmniej słowom. Może to wynikać stąd, że kanał werbalny jest najbardziej kontrolowany i…
Stany ego
Analiza osobowości jednostki (strukturalna) polega na poznawaniu stanów EGO (ja). Stany ego człowieka stanowią system myślenia, odczuwania, działania i wyrażają…