Sama umiejętność odczytywania komunikatów na temat stanów emocjonalnych innych osób pojawia się bardzo wcześnie. Dziecko zanim nauczy się rozumieć mowę, bezbłędnie orientuje się w nastrojach bliskich. Odczytuje ono sygnały z brzmienia głosu, wyrazu twarzy, sposobu poruszania się, gestykulacji. Nieustanna gotowość na odbieranie tego typu sygnałów z otoczenia może przybrać formę (w zależności od tego doświadczenia) sztywnego wzorca oczekiwania tylko jednego rodzaju treści, na przykład niechęci czy odrzucenia. To może zniekształcać przebieg komunikowania z ludźmi przeżywającymi inne, nie dostrzegane przez daną osobę odczucia.
Related Posts
Postawy ukształtowane przez środowisko
Stan JA – Dziecko dzieli się na dziecko przystosowane i dziecko naturalne (wolne). W pierwszym typie Dziecka znajdują się postawy…
Barwy komunikacji
Zmiany przestrzenne nadają barwy komunikacji, akcentują ją, a czasem są ważniejsze od słowa. Na przykład przesunięcie odległości między ludźmi, kiedy…
Reakcje werbalne jednostki
Skala postaw, jak i inne testy psychologiczne badające reakcje werbalne jednostki, jest zbiorem pozycji (twierdzeń, pytań, itp.) – bodźców, na…