Między wymienionymi w definicji Hare’a cechami odróżniającymi grupy od nie-grup istnieją najrozmaitsze cechy o stopniach pośrednich. Jeżeli poprawne jest założenie dotyczące stopniowalno- ści cech charakteryzujących grupę, to trzeba sobie uświadomić, że każde określenie danego zespołu osób jako grupy jest określeniem arbitralnym. Albowiem nie wiemy dokładnie, na jakiej podstawie moglibyśmy stwierdzić, czy dany zespół osób jest, czy nie jest grupą. Istnieje wiele definicji, które podkreślają różne elementy lub cechy decydujące o tym, czy jakiś zbiór osób jest grupą. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że każda definicja grupy jest definicją „nieostrą”, a ogólnie o grupie możemy mówić wtedy, gdy dwie jednostki lub więcej pozostają ze sobą w bezpośredniej interakcji, gdy mają relatywnie jasny, wspólny cel i dążenia, posiadają wspólnie ustalone normy oraz względnie ustaloną strukturę, a także silne poczucie swojej odrębności.
Related Posts
Bodźce wypływające z bezpośredniej sytuacji
Wiele zmian w zachowaniu jest rezultatem różnorodności bezpośrednich sytuacji, w jakich jednostka znajduje się w danych momentach. Z drugiej strony…
Skala Likerta
Ten typ skali postaw przypomina, ze względu na technikę konstruowania, jednowymiarowy kwestionariusz osobowości. Wynik ogólny świadczący o miejscu danej osoby…
Przeciwdziałające informacje
Postawy wobec obiektu tym łatwiej ulegają zmianie pod wpływem przeciwdziałających informacji, im mniejsza jest suma nagromadzonych informacji o obiekcie. Zazwyczaj…