Między wymienionymi w definicji Hare’a cechami odróżniającymi grupy od nie-grup istnieją najrozmaitsze cechy o stopniach pośrednich. Jeżeli poprawne jest założenie dotyczące stopniowalno- ści cech charakteryzujących grupę, to trzeba sobie uświadomić, że każde określenie danego zespołu osób jako grupy jest określeniem arbitralnym. Albowiem nie wiemy dokładnie, na jakiej podstawie moglibyśmy stwierdzić, czy dany zespół osób jest, czy nie jest grupą. Istnieje wiele definicji, które podkreślają różne elementy lub cechy decydujące o tym, czy jakiś zbiór osób jest grupą. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że każda definicja grupy jest definicją „nieostrą”, a ogólnie o grupie możemy mówić wtedy, gdy dwie jednostki lub więcej pozostają ze sobą w bezpośredniej interakcji, gdy mają relatywnie jasny, wspólny cel i dążenia, posiadają wspólnie ustalone normy oraz względnie ustaloną strukturę, a także silne poczucie swojej odrębności.
Related Posts
Uleganie ludzi względem konformizmu
Badania i obserwacje nad uleganiem ludzi względem konformizmu wykazały, że grupa skuteczniej skłania (wywiera nacisk na jednostkę) do konformizmu, jeśli…
Pięć faz
W grach psychologicznych można wyróżnić pięć faz (opierając się na powyższym przykładzie) – wyglądają one następująco: Każdemu z graczy wydaje…
Punkt oparcia
Własne „Ja” jako obiekt postawy, jest punktem oparcia dla innych postaw, a jego zakres może podlegać nieustannym zmianom. Engel (1959)…